Dirk-Jan Enschedé (1923-2015)

Dirk-Jan Enschedé was van 1956 tot 1994 bestuurslid en penningmeester van de Vereniging Haerlem. Hij volgde Frans Enschedé op die deze functie van 1942 tot 1956 bekleedde. De eigenlijke administratie geschiedde steeds door een werknemer van de firma Enschedé maar Dirk-Jan waakte over de uitgaven. Ik werd bestuurslid in 1973 en heb hem dus 21 jaar als penningmeester meegemaakt. Hij was een zuinige penningmeester. Sommige bestuursleden vonden hem waarschijnlijk krenterig maar Dirk-Jan hield zo de financiële toestand van Haerlem gezond. Hij was ook voorzichtig. Als hij bij het bestuur zijn jaarverslag indiende nam hij na afloop alle bescheiden weer terug, want dat hoefde verder niemand te weten. Bij afscheidsdiners van afgetreden bestuursleden in De Hoofdwacht werden de kosten steeds over de aanwezigen omgeslagen en aten we van het fraaie Enschedé-servies.
Bij de jaarlijkse viering van Driekoningen moest de Koning van het vorig jaar steeds de tulband bakken. Pogingen van bestuursleden de kosten daarvan te declareren werden door de penningmeester steeds standvastig afgewezen: Het was een eer om voor de tulband te mogen zorgen.
Hij was vaak op de lezingen van Haerlem aanwezig en met Luilak liepen hij en zijn vrouw steeds enthousiast mee. Hij pleitte ervoor ook de aandacht van jongeren voor Haerlem te trekken en verheugde zich in de oprichting van de Historische Werkgroep Haarlem. Toen hij eenmaal tot de rolstoel was veroordeeld bleef hij met en dankzij zijn vrouw historische bijeenkomsten bezoeken.
Dankzij Dirk-Jan stelde het F.E.D. Enschedéfonds jarenlang geld voor de Haerlem-prijs beschikbaar voor jonge historici.
Tekenend voor Dirk- Jan was de manier waarop hij iedere werkdag naar zijn werk ging: Op de fiets met een blikken trommeltje onder de snelbinders waar zijn '12 uurtje' in zat.
Verder was hij een enthousiast schaatser. Hij vertelde graag hoe hij met familie en vrienden aan de stok de Merentocht schaatste. Die stok was al lang bezit van de familie. Bij de laatste Elfstedentocht waar hij aan mee deed, werd hij in Dokkum, min of meer in het zicht van de eindstreep, door zijn vrouw van de baan gehaald onder het motto 'Zo is het mooi geweest'.
Hij was een apart iemand.
Jaap Temminck

Lees meer...

Grote Haerlem Mug
Henk Vijn in steen gebeiteld